Claude Bolling (1930-2020) był pianistą jazzowym, kompozytorem i aranżerem, który w pełni rozwinął swój styl we Francji lat 60. i 70. Z jednej strony miał jazzową swobodę i swing, z drugiej – fascynację klasyką i orkiestracją. Największą popularność przyniosły mu właśnie dzieła łączące te dwa światy, a przede wszystkimSuity na flet i trio jazzowez 1973 roku, napisae z myślą o Jean-Pierze Rampalu.
To nie pastisz, nie zabawa w stylizację, ale pełnoprawny dialog klasycznego brzmienia z językiem jazzu. Partie fletu są napisane w stylu klasycznym – z wyraźną strukturą i artykulacją. Fortepian, kontrabas i perkusja grają swobodnie, jazzowo – z improwizacyjnym pulsem i swingiem.
Suita pierwsza składa się z siedmiu części – od energicznego Baroque and Blue przez subtelne Sentimentale po roztańczone Irlandaise. Druga, napisana później, rozwija formę i wprowadza nowe barwy: pojawiają się elementy swingu, bluesa i rytmów latynoskich. Obie suity zyskały ogromną popularność – wykonywane są nie tylko przez jazzmanów, ale też przez flecistów klasycznych, często jako materiał pedagogiczny lub koncertowy.
W programie wieczoru zabrzmią wybrane części z obu suit – w wykonaniu dwóch flecistów i klasycznego tria jazzowego. To muzyka komunikatywna, pełna rytmu, wdzięku i humoru – i właśnie dzięki temu potrafi trafić do bardzo różnych słuchaczy.
Baroque and Blue Bollinga w wykonaniu Jasmine Choi (flet), Hugh Sunga (fortepian), Sam Minaie (kontrabas) i Nathaniela Smitha (perkusja):
